Η υπερσεξουαλικότητα ή αλλιώς ερωτομανία περιγράφεται και εν μέρει αναγνωρίζεται από την επιστημονική κοινότητα ως μια ψυχαναγκαστική συμπεριφορά, παρόλο που δεν είναι καταχωρημένη επίσημα  στη «Βίβλο» των ψυχικών διαταραχών, το «Diagnostic and statistical manual of mental disorders».

Σε πολλές έρευνες όμως, διαπιστώθηκε ότι ο βαθμός και η ένταση της ανάγκης του ερωτομανή να ικανοποιηθεί σεξουαλικά είναι ανάλογος με τον εθισμό στα ναρκωτικά ή τον τζόγο, με αποτέλεσμα η ζωή αυτών των ατόμων να περιστρέφεται γύρω από την ατελέσφορη ανάγκη τους να ικανοποιηθούν σεξουαλικά έχοντας τακτικές σεξουαλικές επαφές, σεξουαλικές φαντασιώσεις και έντονη δυσκολία στο να ελέγξουν την αποκλίνουσα συμπεριφορά τους. Τα άτομα τείνουν να επιδίδονται σε αχαλίνωτες σεξουαλικές δραστηριότητες με διάφορους συντρόφους χωρίς βεβαία να υπάρχει ικανοποίηση, μπαίνοντας έτσι σ’ ένα φαύλο-κύκλο αναζήτησης ακραίων ερωτικών εμπειριών.

Η ψυχαναγκαστική σεξουαλική εξάρτηση δεν έχει καμία σχέση με την έννοια της λέξης που χρησιμοποιούμε συχνά αστειευόμενοι, καθώς οι παθολογικά ερωτομανείς εκτός από ψυχαναγκαστική εμμονή με το σεξ, παρουσιάζουν συμπτώματα εθισμού όπως το «σύνδρομο στέρησης» και ό,τι συνεπάγεται μ’ αυτό. Συνήθως βιώνουν έντονο άγχος, ενοχές και κατάθλιψη που οδηγεί το άτομο σε αποτυχημένες σχέσεις, αποκλεισμό από το οικογενειακό περιβάλλον και συχνά οδηγεί σε χρήση απαγορευμένων ουσιών.

Παρόλο που τα αίτια δεν είναι ακόμη ξεκάθαρα, τα επικρατέστερα αίτια της διαταραχής αυτής μπορούν να αποδοθούν σε τραυματικές εμπειρίες της παιδικής και εφηβικής ηλικίας, ανισορροπία της βιοχημείας τους εγκεφάλου, και οι συγκρουσιακές-δυσλειτουργικές σχέσεις με τους γονείς.

Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις που έχουν καλύτερα αποτελέσματα για τη διαταραχή αυτή είναι η ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία και η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία.

Ευάγγελος Ορφανίδης Κλινικός ψυχολόγος

psychology@evangelosorfanidis.com