Κατηγορία

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΔΙΑΦΟΡΑ

Παιδική πορνογραφία: Νομοθετικό πλαίσιο και αντιμετώπιση Αβραάμ Αβρααμίδης Δικηγόρος

Ίσως τα πιο ειδεχθή εκγκλήματα που μπορούν να διαπραχθούν είναι αυτά που περιπλέκουν παιδιά -ιδίως νεαρής ηλικίας- ως θύματα. Όποτε ακούγονται περιστατικά παιδοφιλίας, η κοινωνία αντιδρά εξαγριωμένη για το κακό που έγινε και εύχεται στο δράστη να λάβει μια άγραφη σκληρή τιμωρία μέσα στις φυλακές πέρα από τη ποινή φυλάκισης. Ο παιδόφιλος, εκτελώντας τις σεξουαλικές ορέξεις του, καταστρέφει για πάντα την ζωή του παιδιού για αυτό και η κοινωνία θεωρεί μάλλον ότι η τιμωρία του πρέπει να είναι ανάλογη.Συνεχεια

ΔΙΑΦΟΡΑ

Κλινική Υπνοθεραπεία: 9 σύντομες ερωτήσεις και απαντήσεις

Να διευκρινίσουμε ότι η ύπνωση δεν είναι ύπνος, αλλά αντίθετα μια κατάσταση αυξημένης συνειδητότητας. Η σύγχρονη κλινική υπνοθεραπεία είναι μια συνθετική, βραχεία στρατηγική θεραπείας που στοχεύει συγκεκριμένα στο να βρει λύση σε ένα πρόβλημα γρήγορα, με ασφάλεια και όσο πιο αποτελεσματικά γίνεται. Τα ψυχολογικά ή ψυχοσωματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε είναι συνήθως απλά το αποτέλεσμα μιας πιο βαθιάς, υποβόσκουσας διανοητικής / συναισθηματικής αιτίας. Η κλινική υπνοθεραπεία στοχεύει ακριβώς σε αυτό το βαθύτερο επίπεδο προκειμένου να δώσει λύση.
Συνεχεια

ΔΙΑΦΟΡΑ

Ομάδες Aυτογνωσίας (Group Therapy)

Συνεχεια

ΔΙΑΦΟΡΑ

Οι ηλεκτρομαγνητικές συχνότητες του εγκεφάλου μας και οι απεριόριστες δυνατότητές του

Στο επίπεδο Άλφα, οι δυνατότητες είναι απεριόριστες.

Τα θαύματα του χθες είναι η επιστήμη του σήμερα. Είναι η κατανόηση που μας λείπει. Το 1924 ο Χανς Μπέργκεν Αυστριακός ψυχίατρος, έκανε μετρήσεις με ηλεκτροεγγεφαλογράφο, και ανακάλυψε ότι ο εγκέφαλός μας πάλλεται με παλμούς το δευτερόλεπτο, όπως η καρδιά μας πάλλεται με παλμούς το λεπτό. Και όταν αυτοί οι παλμοί είναι από 14 έως 21 λέμε πως είμαστε στη Βήτα συχνότητα. Είναι η κατάσταση της εγρήγορσης, όπου λειτουργούν οι 5 αισθήσεις , αναγνωρίζουμε τον φυσικό κόσμο και μας αναγνωρίζει κι αυτός.Συνεχεια

ΔΙΑΦΟΡΑ

Το Σύνδρομο Μινχάουζεν – Münchausen syndrome

Tο όνομα προέρχεται από το βαρόνο Μινχάουζεν, πρωταγωνιστή του πασίγνωστου βιβλίου του Ροδόλφου Ράσπε, του 1785. Αφότου επέστρεψε από το Ρωσοτουρκικό Πόλεμο (1768-1774), άρχισε να διηγείται φανταστικά κατορθώματα.

Συνεχεια

ΔΙΑΦΟΡΑ

Θεραπεία ζεύγους: Τι μπορεί να μας προσφέρει;

Πολλά ζευγάρια έρχονται απλά για να επιβεβαιώσουν ότι έχουν δίκιο, και άλλοι για να βρουν έναν σύμμαχο στον “πόλεμο” που βιώνουν στη σχέση τους. Θα έλεγα πως ένας χωρισμός είναι τόσο δύσκολος όσο και η προσπάθεια επανασύνδεσης. Συνεχεια

Σχετικές Αναρτήσεις
Βία στην οικογένεια: Μύθοι και Πραγματικότητες
October 2, 2019
Οδηγός επιβίωσης: Πρώτη μέρα στο σχολείο
August 28, 2019
Λουίς Ζαμπερίνι: Μια ιστορία δύναμης, πείσματος, υπομονής και αντοχής (Unbroken 2014)
August 26, 2019
ΔΙΑΦΟΡΑ, ΠΑΙΔΙΑ & ΕΦΗΒΟΙ

Η αιτιολογία της παιδοκτονίας

Παιδοκτονία θεωρείται η αφαίρεση ζωής του τέκνου (βιολογικού ή υιοθετημένου) από τον γονέα ή τους γονείς. Βρεφοκτονία αποκαλείται η παιδοκτονία πριν την ηλικία των 2 ετών. Η παιδοκτονία είναι ένα έγκλημα που αναφέρεται από καταβολής κόσμου (π.χ. Μήδεια, Οιδίπους). Στις παιδοκτονίες πολύ συχνά ο δράστης προβαίνει σε αυτοκτονία, η οποία τις περισσότερες φορές ήταν προαποφασισμένη και προγραμματισμένη να ακολουθήσει την τέλεση του φόνου. Παρόλο που είναι εξαιρετικά δύσκολο να προσπαθήσει κανείς να καταλάβει πώς ένας γονέας σκοτώνει το ίδιο του το παιδί, τα αποτελέσματα των ερευνών που μελετούν την αιτιολογία της παιδοκτονίας έχουν κατηγοριοποιήσει το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα βάσει κινήτρου:Συνεχεια

ΔΙΑΦΟΡΑ, ΠΑΙΔΙΑ & ΕΦΗΒΟΙ

Ο Νονός: Ποιος είναι ο ρόλος του στη ζωή του παιδιού;

Αν το δούμε από θρησκευτικής άποψης, ο νονός και η νονά είναι πνευματικοί γονείς που καθοδηγούν το παιδί ως προς την πίστη του. Είναι ,δηλαδή, οι πνευματικοί του μέντορες και όχι μόνο. Ωστόσο ο ρόλος του νονού έχει γίνει πιο κοσμικός καθώς η θρησκευτική πίστη είναι υποκειμενική για τον καθένα και την οικογένεια του και υπάρχει πλέον μεγάλη ανομοιομορφία ως προς την αντίληψή της.Συνεχεια

ΔΙΑΦΟΡΑ

Χριστούγεννα: Ο “μετρητής” της ευτυχίας

Τι είναι τα Χριστούγεννα, πέρα από την υπερκαταναλωτική διάθεση που μας επιβάλλεται αυτές τις άγιες ημέρες, τον χοντρούλη παππού του γνωστού αναψυκτικού, και τα παραπανίσια κιλά που μας μένουν;
Πρόκειται για ένα ετήσιο εορταστικό ραντεβού που, όσο αποστασιοποιημένοι ή κυνικοί κι αν είμαστε, μας είναι αδύνατο να το αποφύγουμε. Χάρη σε έναν τεχνητά συντηρούμενο παλιμπαιδισμό, νιώθουμε την ανάγκη να μας συμβεί, τις ημέρες αυτές, κάτι πολύ ξεχωριστό και ίσως… «μαγικό».
Τελικά, όπως διαπιστώνεται, οι ημέρες των Χριστουγέννων δεν είναι για όλους μια περίοδος έκφρασης των πιο ευγενικών συναισθημάτων αγάπης, ανιδιοτελούς προσφοράς και οικογενειακής θαλπωρής.
Το κράμα των ενοχών για την απώλεια των παιδικών μας ψευδαισθήσεων, σε συνδυασμό με το άγχος για τις ανεπιθύμητες εορταστικές συνεστιάσεις και το άχθος των κοινωνικών συμβάσεων οι οποίες μας επιβάλλουν να επιδεικνύουμε διαρκώς μια προσποιητή χαρά ή και ευτυχία, αποτελούν τελικά ένα καταστροφικό μείγμα που βλάπτει σοβαρά τον ψυχισμό μας.

Πριν από μερικές δεκαετίες, Αμερικανοί ψυχίατροι επινόησαν τον όρο «φαινόμενο των Χριστουγέννων» (αγγλιστί «Christmas effect») για να περιγράψουν το έντονο άγχος, τη βαθιά κατάθλιψη, τα αισθήματα δυστυχίας και ενοχής που βιώνει ένας πολύ μεγάλος αριθμός ανθρώπων αυτή την περίοδο του έτους.
Στην ατμόσφαιρα υπάρχει μία διάχυτη «πίεση» για υποχρεωτική ευθυμία, ξεγνοιασιά και ευτυχία. Ένας καταραμένος «μετρητής» ευτυχίας που είναι σχεδόν αδίστακτος!

Υπάρχουν άραγε καλά tips και συνταγές γρήγορων «λύσεων» για «ανάκαμψη» της ψυχολογίας την περίοδο αυτή;

Αυτό που χρειάζεται να κάνουμε, τις μέρες αυτές είναι να αναζητήσουμε την επαφή και επικοινωνία με ανθρώπους που νοιαζόμαστε. Το να μοιραστούμε τα συναισθήματα μας, ακόμα και αυτά της θλίψης με άλλους ανθρώπους, είναι κάτι που μπορεί να μας κάνει να αισθανθούμε καλύτερα. Να εστιάσουμε όσο είναι δυνατό στη συνύπαρξη ακόμα και με μία «μικρή» κίνηση, ένα ελάχιστο δόσιμο,όπως μία βόλτα σε ένα bazaar εθελοντισμού, ένα φιλί μία αγκαλιά που θα κρατήσει λίγο περισσότερο από το συνηθισμένο σε ένα οικείο πρόσωπο.
Η γλυκιά γεύση της πασπαλισμένης ζάχαρης άχνης ίσως να βρίσκεται μέσα στην επιθυμία για μοίρασμα, δόσιμο, συνύπαρξη, εγγύτητα, αλληλεγγύη, αλληλοβοήθεια.

Ευάγγελος Ορφανίδης

Κλινικός ψυχολόγος

ΔΙΑΦΟΡΑ

Το φαινόμενο του αμέτοχου παρατηρητή (Σύνδρομο Τζενοβέζε)

13 Μαρτίου, 1964. Νέα Υόρκη,  ώρα 03:15. Η Κάθριν Τζενοβέζε επέστρεφε από τη δουλειά της, ως υπεύθυνη μπαρ. Πλησιάζοντας στο σπίτι της, ένας άγνωστος άνδρας την πλησίασε από πίσω, την ακινητοποίησε και την μαχαίρωσε δύο φορές στην πλάτη. Η Τζενοβέζε στρίγγλισε, φωνάζοντας «Ω Θεέ μου! Με μαχαίρωσαν, βοηθήστε με!». Η γειτονιά ήταν μικρή. Κάποια φώτα άναψαν στα γύρω διαμερίσματα, αλλά δεν φάνηκε κανείς. Από κάπου ακούστηκε μία φωνή «Άσε ήσυχο το κορίτσι». Ο δράστης, απομακρύνθηκε για λίγα λεπτά και η Τζενοβέζε, σύρθηκε μέχρι την είσοδο ενός καταστήματος και παρέμεινε εκεί πεσμένη. Λίγα λεπτά μετά, η γειτονιά ησύχασε. Ο δράστης επέστρεψε και συνέχισε να την μαχαιρώνει. Η Τζενοβέζε συνέχισε να ουρλιάζει. Φώτα άναψαν ξανά στα γύρω διαμερίσματα. Δεν φάνηκε κανείς. Ο δράστης απομακρύνθηκε για να επανέλθει για τρίτη φορά. Μαχαίρωσε την Τζενοβέζε από τον λαιμό έως τα γεννητικά όργανα και την βίασε. Στο τέλος, της απέσπασε 49 δολάρια που βρήκε πάνω της και την άφησε αιμόφυρτη στην είσοδο της πολυκατοικίας, όπου η γυναίκα είχε νωρίτερα καταφέρει να συρθεί.Συνεχεια